නෙලා නොගත්තේ මගේ සත් කමට
හැර ගිය දිනේ නාවත් මා ගම් දොරට
ආවේ ඇයිද විරහේ සිත අද්දරට
විස්මිත ගමට අදහන්නට බෑ තවම
මා හැර දමා නුඹ ගිය මග දැන අරුම
සතු කරගන්න මුල් පෙම නොපිදු බැවින
දුක් බර හිතට කීවෙමි නොහඬන ලෙසින
එක් පෙති මලක් .....
සිටිනා කොදෙව්වක නුඹ සැප විඳි නම්
මවෙතින් ලැබුණු ආදරයක් ලැබේ නම්
මතකය නුඹට හිරිහැරයක් නොවේ නම්
තව කුමකටද දුක් ගී කල්පනාවන් ///
ගායනය : Rohan Shantha Bulegoda
No comments:
Post a Comment